Historiek

Het ontstaan van gewasbescherming
Al meer dan 2000 jaar lang gebruiken landbouwers chemische middelen om hun voedingsgewassen te beschermen.

Democrites van Abdera (460 tot 380 v.C.) raadde aan om zaden te weken in het sap van de sedumplant om deze te beschermen tegen ziekten voor ze werden uitgezaaid. De Romein Plinius de Oudere (79 tot 23 v.C.) maakte melding van het gebruik van as, fijngemaakte cipresbladeren en verdunde urine als gewasbeschermingsmiddelen.

De dreiging van plagen en ziekten was zo ernstig dat hiertegen pauselijke plakkaten werden uitgevaardigd en er zelfs juridische stappen werden gezet. In 1476 werden bijvoorbeeld in het Zwitserse Bern aardwormen voor de rechtbank gebracht, schuldig verklaard, door de aartsbisschop geëxcommuniceerd en vervolgens verbannen. In 1485 beval de Hoge Vicaris van Valence rupsen om voor hem te verschijnen. Ook zij werden veroordeeld om het gebied te verlaten.

De Agrarische Revolutie en de aardappelziekte

De agrarische revolutie in Europa (1750-1880) had een uitbreiding van de internationale handel tot gevolg. Deze stimuleerde ook de gewasbescherming en het gebruik van botanische insecticiden zoals pyrethrum.

In de 19de eeuw werd Europa door twee golven van de aardappelziekte getroffen. In 1845 en 1846 had de verwoesting van de gehele Ierse aardappeloogst door meeldauw verstrekkende gevolgen. 1,5 miljoen mensen kwamen om van de honger en 2,5 miljoen mensen werden gedwongen om naar Amerika te emigreren. Tijdens de "raapwinter" van 1917-18 stierven in Duitsland bijna 700.000 mensen toen zij werden gedwongen om te overleven op rapen, opnieuw na het verlies van de aardappeloogst. De meeldauw wordt nu in toom gehouden door moderne fungiciden zodat enorme oogstverliezen en hongersnood te wijten aan mislukte aardappeloogsten niet meer voorkomen in onze contreien.

In de jaren 1880 grepen de boeren naar een breed scala van organische en anorganische chemicaliën, zoals nicotine, koperoplossingen, arsenicum, cyanide, zwavelpoeder en bijtende kalk om plagen te bestrijden. Vele van deze stoffen zijn giftig en dus gevaarlijk voor degenen die ze gebruikt hebben. De eerste boeken en artikelen die geheel gewijd werden aan de bestrijding van plagen, begonnen toen te verschijnen. Daarna begonnen de chemici meer betrouwbare behandelingen samen te stellen. Dat waren de voorlopers van de huidige producten die gebaseerd zijn op diepgaand onderzoek.